KUALA LUMPUR: Agenda reformasi yang menjadi teras perjuangan Pakatan Harapan (PH) kini memerlukan pendekatan lebih pragmatik.
Ini berikutan lanskap politik semasa yang dipengaruhi oleh dinamik gabungan pelbagai parti dalam kerajaan perpaduan.
Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim menegaskan, kejayaan melaksanakan pembaharuan institusi dan dasar bukan semata-mata bergantung kepada iltizam PH.
Sebaliknya menuntut kerjasama dan sokongan erat daripada rakan komponen lain, khususnya Barisan Nasional (BN) dan Gabungan Parti Sarawak (GPS).
“Kalau bercakap tentang PH, kita hanya mempunyai 82 kerusi di Parlimen. Ia tidak mencukupi untuk membentuk majoriti mudah.
“Justeru, kerjasama rentas parti adalah prasyarat penting dalam memastikan kelangsungan reformasi,” ujar Anwar dalam ucapannya ketika melancarkan Pusat Kecemerlangan Kajian dan Inovasi dalam Ekonomi Islam (i-RISE) di ibu negara.
Menurut beliau, proses reformasi memerlukan kesabaran dan diplomasi tinggi memandangkan ia melibatkan pelbagai lapisan rundingan, libat urus serta persefahaman politik antara parti yang berbeza ideologi dan kepentingan.
“Reformasi tidak boleh digerakkan secara unilateral. Ia mesti inklusif dan melibatkan persetujuan bersama.
“Proses ini memang mengambil masa, tetapi ia tetap relevan dan perlu diteruskan dengan tekad,” katanya lagi.
Kenyataan Perdana Menteri ini hadir selepas Ahli Parlimen Subang, Wong Chen, dari PKR, menyuarakan kebimbangan terhadap kelambatan pelaksanaan reformasi yang dijanjikan.
Wong menyeru agar Ahli-Ahli Parlimen mengambil peranan lebih aktif dan mendesak kerajaan dari dalam untuk memastikan janji-janji reformasi tidak dilupakan.
Pemerhati politik melihat perbezaan suara ini sebagai manifestasi cabaran semasa dalam menyatukan idealisme reformasi dengan realiti tadbir urus dalam sebuah kerajaan campuran.
Walaupun terdapat tekanan daripada dalam, pendekatan pragmatik dilihat sebagai jalan tengah yang mampu mengekalkan kestabilan politik sambil meneruskan agenda perubahan secara berperingkat.
Ketika kerajaan perpaduan memasuki fasa pertengahan penggal pentadbiran, persoalan utama kini adalah sejauh mana kebersamaan politik dapat diterjemah kepada komitmen dasar, dan bagaimana reformasi dapat direalisasikan tanpa menggugat keutuhan gabungan sedia ada.
